~>ปากกาขนนก<~

หึหึ   ไม่ได้อัพบล็อกนานมากกกกกกกกก

นานจนลืมไปแล้ว  ว่าเคยมีบล็อกกับเขาเหมือนกัน นะเนี่ยยยย ^^

 

 

วันนี้  จะ ครบ 1 เืดือนแล้วของการได้มาใช้ชีวิตนักศึกษาปี 1  ของ

มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์

หรือ

"มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง" 

มหาวิทยาลัยที่ไม่เคยคิด  ไม่เคยฝันว่าจะได้มาอยู่ที่นี่จริงๆ

ในสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร  หรือ SIIT

 

ถึงวันนี้ มองย้อนไปถึงเวลาที่ผ่านมา   อืมมม   หนักพอสมควร  กับการอ่านหนังสืออย่างบ้าคลั่ง

และมากมายที่สุดในชีวิต  55+

บรรยากาศของการแข่่งขันของการสอบเข้ามหาลัยในฝัน

บรรยากาศของความสับสน  และไม่แน่ใจในเส้นทางการเดินของตัวเอง

บรรยากาศของความติว กวดวิชา   ที่มีกี่แห่ง  ก็ตามไปเรียนทุกแห่ง

บรรยากาศของความตึงเครียดท่ามกลางความกังวลมากมาย    กังวลอดีต  กังวลปัจจุบัน  ลามไปถึงอนาคต

 

เฮ้อออออออออ  ใครบอกชีวิตวัยรุ่นสบายยย        แต่ไม่ใช่สำหรับสมัยนี้

เพราะจะรู้ว่า  เป็นวัยรุ่นแล้วมันเหนื่อยแค่ไหน

 

เห็นป้ายบประกาศรับสมัครนักศึกษาปีต่อไปแล้วใจหาย      เราผ่านมันมาแล้วจริงๆหรอเนี่ยยย

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ไม่อยากเชื่อเลย    ผ่านมาแล้วแบบ ไม่รู้ตัว    แก่ไปแล้วอีก 1 ปี  T_T

 

1 เืดือนในมหาวิทยาลัย   เป็นอะไรที่มากมาย  และวึ่นวือที่สุด

กิจกรรมมากมาย  โถมทับจนจะเป็นเหน็บชาา  T^T  

- ชุมนุมโฟล์คซองที่ัรักยิ่ง  55+   ที่ต้องไปซ้อมร้องเพลงกันทุกวันจันทร์ - พฤหัส

- เข้าเชียร์  เจอพี่โหดเรนเจอร์  จอมเหี้ยม  แบบกระดิกนิ้ว ยังต้องตะโกนของอนุญาต T_T

- เรียน ที่หนักหนา สาหัส  มากกว่ามัธยมมากมายยยยย   แล้วดันจะเรียนอินเตอร์อีก  เอาเข้าไป  เฮ้ออ

- ไปเที่ยวนู่นน  นัดเจอที่นี่  รวมบ้านตรงนั้น  เวลานี้  ทำของที่ีระลึกประำจำบ้าน  กีฬาระหว่างบ้าน  

 

โอ้ววววววววววววววว     เวลาชนกันมั่วซั่วไปหมด    เวรกำแท้ๆ

 

แต่ชอบนะ   รู้สึกว่า  มันคุ้มค่ากับการได้เป็นนักศึกษา  ไม่ใช่แค่นักเรียน  ที่นั่งเรียนไปวันๆ    เจ๋งดีๆ

 

กลุ่มเพื่อนที่นี่   ไม่ต่างอะไรจากม. ปลายเลย    ผิดคาดดดดดดดดดดดดดดดด

ตอนแรก  ยอมรับว่ากังวลกับสังคมใหม่ๆ  ที่ไม่เคยเจอ    

 

จะเข้ากับเราได้ไหมน้า    .....

.....  จะมีเพื่อนไหมเนี่ยย 

..........  ต่างๆนาๆ  นู่น นี่ นั่นน

 

พอมาเจอ   เออ  ดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลยย   555+

รั่วกว่าที่คิดด้วย  55+

 

ยังไง  ก็คิดถึงเพื่อน มร   อยู่ดี      

ไมไม่ต่อ มหาลัยเดียวกันให้หมดเลยฟระะะะะะะะ    ฮื่มมมมมม   ----- ~*

 

 

อยู่ที่นี่  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ที่ภาคภูมิใจ    

มหาลัยที่สอนให้รักประชาชน  มากกว่ารักในตัวสถาบันเอง

มหาลัยที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์มากมาย

มหาลัยที่ ดีที่สุดในชีวิต  ^^

 

มหาวิทยาลัย  ที่สอนให้รู้จักทำดี  และรักประชาชน  เพื่อประชาชน  ไม่ใช่เพื่อตนเอง

 

มหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วย เสรีภาพทุกตารางนิ้ว

มหาวิทยาลัยที่เต็มเปี่ยมไปด้วยแรงศรัทธา และ ความมุ่งมั่น

มหาวิทยาลัยที่ไม่ใช่แค่การเข้ามาเรียน แล้วเดินจากไป

มหาวิทยาลัยที่สอนให้เรารู้จัก ทิ้งอะไรไว้ให้สังคม

 

มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง  (University of Moral and Political Sciences)

 

มหาลัยที่มีกิจกรรมเยอะมากมายจิงๆ

 

มาที่นี่สอนอะไรไปหลายอย่าง 

ทั้งกินข้าว  ให้ล้างจาน  ^^    

อย่าปล่อยเสื้อผ้าไว้นานเด๋วจะเน่า

ซักผ้าเอง   

ซื้อข้่าวกินเอง

ไปฟิวเจอร์เอง (รถเพื่อน  555+)

อยากทำอะไรทำเอง 

จ่ายเอง 

รับผิดชอบเอง

จะไปไหนก็ไป  ไม่มีใครห้าม

และตื่นยังไงไม่ให้ไปสายเกินเวลา check attendance   555+

 

วันนี้มีความสุขที่ได้อยู่ที่นี่  ใต้ร่มยูงทองนี้  ยังมีอะไรให้เข้าไปลอง  เข้าไปร่วม  เข้าไปเรียนรู้มากมาย ในเวลา 4 ปี  (สาธุ   ขอให้อยู่ถึงเถอะ  55) 

 

ความรู้สึกที่ได้เป็นเฟรชชี่     และ   สืบทอด"จิตวิญญาณธรรมศาสตร์"   ต่อไป

 

 

 

"สำนักไหนหมายชูประเทศชาติ   

สำนักนั้นธรรมศาสตร์และการเมือง"

 

ป.ล.  

รักพ่อ-แม่

รักเพื่อนๆ มร

รักคุณครู

รักมาเรียลัย

รักพี่ๆ น้อง ทุกคน

รักเอิร์น เดอะสตาร์

รักนิว จิ๋ว

รัก SIIT

รัก ธรรมศาสตร์

รักบ้าน 10

รักโฟล์คซอง

รักตัวเอง  55555+

รักทุกคนเลยยยย